#Teamvroem

Een community van hardlopers…

Berenloop

Jurriaan de Rouw – Op 6 november heb ik op Terschelling aan de Berenloop meegedaan. Na de voorbije twee jaar met veel plezier de halve marathon te hebben volbracht, leek het me leuk dit jaar de dubbele afstand te lopen.

Een prachtig, gevarieerd en glooiend parcours dat voert langs weilanden, kleine dorpjes en gehuchten, duinen, bos en strand, met start en finish aan de voet van vuurtoren de Brandaris te Terschelling-West. En altijd verzekerd van – uiteraard – een gezonde portie wind.

Een kleine 600 lopers stonden zondag om 12.40 uur aan de start, te wachten op het geluid van de traditionele misthoorn. Een schril contrast met de ongeveer 5000 deelnemers aan de halve marathon (overigens ook zeer de moeite waard), die een drie kwartier eerder aanving.

De Berenloop stond in mijn schema genoteerd als ‘lange duurloop’, als voorbereiding op de Spijkenisse marathon in december, maar gezien de vorm van de voorbije weken contempleerde ik zaterdagavond toch serieus over een aanval op de drie uur grens. Maar, verstand won toch van passie, dus stond ik zondag op, overtuigd van mijn voornemen om mijn originele plan uit te voeren:

16km @ 4’45”
16km @ 4’25”
4km (strand, inclusief op- en afgang) @ ‘we zien wel’
6km @ 4’10”

Het logische gevolg van deze aanpak was dat ik in de eerste twee kilometer van de race door Jan en Alleman werd ingehaald – maar het deed me uiteraard weinig! Wat is progressief lopen toch mooi, wat een mentale steun biedt het in het vervolg van de marathon. Voortdurend stipjes aan de horizon die steeds groter worden, en uiteindelijk verworden tot puffende en steunende lijven die vooral aan het overleven zijn.

De benen bleken uitstekend, en ook het gedisplineerde eten en drinken maakten dat de eerste 32 kilometer schier probleemloos verliepen, en aanmerkelijk sneller dan begroot. img_3451Desalniettemin enigszins bevreesd voor het strand begon ik aan het derde blok, maar voor wie Egmond-met-vloed (laat staat de Kustmarathon) is gewend, is het doorkruisen van het zand van noord-Terschelling eigenlijk een peulenschil.

Daarna: gas erop! Voor de tweede keer in successie niet gehinderd door kramp(verschijnselen) lukte het me om het laatste hoofdstuk te lezen in een tempo dat lag net boven de 4’/km, waarmee ik, moe maar helemaal niet naar de Filistijnen, finishte in 3 uur 5 en nog een beetje, hetgeen goed was voor een dertiende plaats.


Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Next Post

Previous Post

1 Comment

  1. Henny Verheugen 11 november 2016

    Mooie ervaring Jurriaan. Spijkenisse nog een keer herhalen en dan net iets vlotter.

Leave a Reply

© 2019 #Teamvroem

Theme by Anders Norén