#Teamvroem

Een community van hardlopers…

My first ultra


En wat voor één! Mijn lief had al besloten om de Epic100 te gaan lopen en doordat ze ook nog een aantal korte afstanden hadden, was mijn oog snel gevallen op de 50km van Spa. Dit jaar zou ik hoe dan ook mijn eerste Ultra lopen. Met z’n tweeën een gezellig weekendje erop uit. 

Op zaterdag mocht Chiel aan de bak… 100km door de heuveltjes van Spa. Als trouwe supporter ben ik hem natuurlijk achterna gereisd (met de auto) zodat ik hem in de watten kon leggen zodra hij weer een afstand van 20km had afgelegd. 
Ook Esther was van de partij. Als vrijwilliger van Sportevents stond zij bij de verzorgingspost en mocht zij Chiel opvangen bij 67km. Ook daar Chiel opgewacht en ondertussen Esther meegeholpen om ook de overige lopers in de watten te leggen. Hierna nog naar een waterpost gereden op 87km, Chiel geholpen met bevoorrading en door naar de finish. Nog aardig fris kwam hij slalommend door de wandelaars over de finish, alwaar Esther hem zijn medaille mocht omhangen. Wat een held, 100km en nog goed doorgelopen ook.

Na de verhalen over het parcours begon ik toch wel wat zenuwachtig te voelen. Ook de benen waren wat moe geworden door het achterna reizen. Vroeg naar bed dus! 

Twee uur voor de start opgestaan, spullen had ik al klaar gelegd, dus alleen nog wat proberen te eten en omkleden. Hotel zit 5min van de start, dus genoeg tijd voor alles. 

Klaar voor de start. Wel achterin gestart, het is mijn eerste 50km die ik ga lopen, geen illusie om op het podium te komen 😜
Veel spanning nog ivm de cutoff tijden… maar samen met Chiel een berekening gemaakt hoe snel ik per km minstens moet lopen. 

Na ongeveer 10km kom ik bij de 1ste verzorgingspost, hoera Esther staat er. Nog even wat meehelpen voordat ze zelf haar rondje van 10km mag lopen. 
Na piespauze, weer door! Gelukkig nog op schema, heb zelfs 10min over die ik bij de volgende erbij op kan tellen. Hoppa! 

Bij 22km kom ik weer langs start en zie ik Chiel & Esther al in de verte. Dubbel support. Altijd goed. Schoentjes gewisseld & droge sokjes aan, bijtanken en doorrrr…

Na ongeveer 4,5 uur kom ik aan bij de 3de verzorgingspost. Ook daar staat Chiel. 
Fijn dat die ook mij achteraan reist. Dit keer alleen de schoenen omgewisseld, waren inmiddels modderklompjes geworden. Op naar de 42km 😳

Bij 42km waren de droge sokjes en schoenen echt nodig. Flinke modderpartijen en gladde keien hebben zich afgewisseld. Daarnaast moest ik een rivier door, natte zooi dus uit en droog weer weg. Laatste km’s!! Die schudden we er ook nog wel uit 😅

Denk je de finish te ruiken, word je op de laatste km nog even de berg op geleid. Stramme benen die dan nog flink moeten werken… niet de ideale situatie… maar berg af ging nog beroerder… boom knuffelend naar beneden. Kreeg een terugblik van de finish in La Roche. Die was net zo. 

Maar dit overleefd te hebben, geprobeerd om de laatste meters in een drafje naar de finish te lopen. Ook daar stonden Esther en mijn lief op me te wachten. De schatjes 😘

Jawel. My first Ultra gelopen!! 

Gefinisht in 07:30:52… 93ste van de 100 die het ook overleefd hebben. Daarnaast 13de dame in het algemene klassement (18 dames in de wedstrijd) en 5de in leeftijdscategorie. Zeer tevreden en kan het nog niet bevatten dat ik dit heb gedaan. 

Nu lekker samen genieten van de spierpijn 😬

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Next Post

Leave a Reply

© 2019 #Teamvroem

Theme by Anders Norén